Przeloty na paralotni
Najbardziej doświadczeni mogą pokusić się o tak zwane przeloty na paralotni. Polegają one na wykorzystywaniu kilku kominów termicznych. Pilot wznosi się na odpowiednią wysokość i podąża w kierunku kolejnego komina termicznego wykorzystując zlot. Gdy znajdzie się w kominie ponownie nabiera wysokości. W ten sposób może utrzymywać się w powietrzu przez wiele godzin i pokonywać nawet znaczne odległości zwykle zgodne z kierunkiem wiejącego wiatru.
Loty z napędem, czyli na tak zwanej motolotni mogą odbywać się w terenie płaskim, na który nie występują kominy termiczne. Jest to możliwie dzięki zastosowaniu silnika spalinowego oraz śmigła. Ponieważ napęd jest dość ciężki, toteż konstrukcja paralotni podlega pewnym modyfikacjom w stosunku do tej wykorzystywanej tradycyjnie. Należy pamiętać, iż uprawiając paralotniarstwo bądź motolotniarstwo jest się narażonym na kilka zagrożeń podczas lotu. Szczególnie niebezpieczne jest latanie w chmurach. Cumulunimbusy mają w sobie silne wiatry oraz drobiny lodu. Dodatkowym utrudnieniem jest niska widoczność oraz temperatura. Pojawienie się chmur powinno być sygnałem do jak najszybszego zakończenia lotu. Równie niebezpieczne podwinięcie skrzydła, może ono wystąpić, gdy paralotnia znajdzie się w zasięgu silnej aktywności termicznej bądź wpadnie w rotory na zawietrznej stronie zbocza. Niebezpieczeństwo dla pilota stwarzają także linie wysokiego napięcia, wysokie słupy a także inne przeszkody, które wystąpić mogą podczas lądowania np. drzewa czy budynki. Innym rodzajem niebezpieczeństwa są samoloty i śmigłowce. Wytwarzają one bardzo silne prądy powietrzne wywołujące turbulencje, które doprowadzić mogą do utraty sterowności paralotni. By nauczyć się odpowiedniego działania w tych ekstremalnych warunkach, organizowane są, także i w Polsce treningi bezpieczeństwa, podczas których pod nadzorem doświadczonych instruktorów, piloci uczą się sposobów wychodzenia z niebezpiecznych figur paralotni