Historia Capoeiry
Pochodzenie Capoeiry nie jest do końca znane. Do dziś nie udało się ustalić jej korzeni. Może pochodzić zarówno z Brazylii, jak też z Afryki. Jedno jest pewne, jej początki są związane z niewolnikami, a samo Capoeria jest połączeniem tańca i elementów sztuki walki. Początkowo niewolnikom pozwalano na praktykowanie swojej kultury i religii, by mogli oni wyładować w ten sposób swoje frustracje i dać się łatwiej zniewolić. Później zrozumiano, iż poczucie odrębności kulturowej może zaowocować buntem wśród niewolników, toteż od roku 1814 zaczęto prześladować Capoerię, która stała się symbolem tożsamości Murzynów. Ponadto uprawiający tę sztukę mężczyźni, często ulegali kontuzjom i nie byli wydajni w pracy. Ćwiczenia Capoery stały się też miejscem skupiania się niewolników w grupy, co mogło być zaczątkiem buntu. W roku 1892 oficjalnie zakazano uprawiania Capoeiry. Te wydarzenie spowodowało, iż Capoerię zaczęto wykonywać w ukryciu lub otwarcie, jako element buntu. W tamtym czasie była ona zbliżona raczej do sztuki walki, niż do tańca, a akompaniowano walczącym głównie klaszcząc w dłonie. Z biegiem czasu Capoeira ewaluowała, pojawiły się instrumenty i widowiskowe wyskoki, uderzenia nogami oraz elementy parterowe.
W 1888 roku po zniesieniu niewolnictwa Capoeria zeszła na złą drogę. Byli niewolnicy, nie potrafiący zaadoptować się w nowych warunkach życia, coraz częściej wykorzystywali tę umiejętność do przestępstw. Powstawały kolejne gangi, które z czasem stały się nawet instrumentem politycznym. Drogi Capoeiry rozdzieliły się. Bahia praktykowana była jako taniec-walka, natomiast techniki „Rabo de arraira” oraz „rasteria” wykorzystywane były podczas dokonywania przestępstw. W XX wieku na rozwój Capoeriy miało wpływ dwoje ludzi. Pierwszym z nich był Mestre Bimba. Stworzył on szkołę Capoeriry, w której nauczał dzieci pochodzące z różnych warstw społecznych. Jego mottem, była ucieczka przed przeciwnikiem silniejszym a walkę powinno się podejmować jedynie w ostateczności. Odrzucił on z Capoeriy wiele rytualnych aspektów. Skoncentrował się na nauczaniu ośmiu kombinacji ruchów, których celem było spadanie zawsze na stopy. Drugą osobą mającą duży wpływ na rozwój i kształt dzisiejszej Capoery był Vincente Ferreira Pastinha, którego nazywano „filozofem Capoeiry”, jako że był on twórcą wielu mądrości i aforyzmów.